Mannen weten het ook niet meer?
Hoe moet je een dergelijke noodoproep duiden? Met betraande ogen las ik de tekst: vrouwen dragen bij aan bestuurlijk evenwicht, ze hebben een positieve invloed op cultuur en op de werkwijze van de ondernemingsleiding. Als dat zo is dan hadden de ondertekenende heren in hun eigen organisaties allang actie moeten ondernemen. Dan hebben we dus te doen met krokodillentranen.
Maar nee, de oproep is bedoeld voor de financiële sector: vrouwen verleiden om toch vooral ook financiële ondernemingen te leiden. Dus de heren hebben het over de financiële buurman en niet over hun eigen organisaties. Gelukkig gaat NS-topman Aad Veenman als voorzitter de monitoringcommissie ‘Talent naar de top' leiden. De komende drie jaar wordt bezien of werkgevers zich wel aan de afspraken houden om meer vrouwen in topposities te benoemen. U bent gewaarschuwd.

Vrouwen hebben ten minste net zoveel talent als mannen en hebben inmiddels gemiddeld al een hogere opleiding. Dat zijn geen nieuwe feiten. Het addertje onder het gras toont dat we, mannen dus, zeggen dat er natuurlijk vrouwen in topposities mogen komen: als ze zich dan maar net zo gedragen als mannen. Dus geen flauwekul als deeltijdwerk en zorgverlof en gehaast wegrennen uit een vergadering om de kinderen van de dagopvang te halen. Het werk gaat natuurlijk altijd voor. Dat is voor de argumentatie een doodlopende weg. Wellicht is een heel ander pad veel interessanter.

Van Brussel, vertolkt door eurocommissaris (landbouw) Marianne Fischer Boel, mogen de komkommers weer krom zijn, de wortels een vreemde vorm hebben, de appels klein zijn en de bananen ook gewoon recht zijn. Dat is een stap in de juiste richting want het gaat om het eigene en de kwaliteit, niet de stereotype vorm en de dwangmatige gelijkheid. Nu is het wachten nog op een oproep uit Brussel dat vrouwen in topposities, natuurlijk ook in financiële topposities, niet meer als twee druppels water op mannen hoeven te lijken om in dergelijke posities geaccepteerd te worden. Daar hebben we wat aan.

Oproepen vanuit Woman Capital, ondertekend door louter politiek correcte heren, komen bij mij over als huilen met de wolven en blaffen tegen de maan. Zorg er dan minimaal eens voor om zelf door een topvrouw opgevolgd te worden en benoem als de gesmeerde bliksem zelf een aantal topvrouwen in het eigen managementteam, dan spreken we wel weer verder en hebben we loze advertentieteksten niet meer nodig.
 
En de winnaar is?
Winnaars doen goed, net als Thijl Uylenspiegel, en zien niet achterom. Sociaal wenselijke luchtballonnen het luchtruim insturen laten zij liever over aan mannen die niet veel beter te doen hebben.